ടൈം മെഷീൻ

പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞെനിക്ക് 
നിൻറെ ക്ലാസ്മുറികളെ 
എന്റേതിനേക്കാള്‍ പരിചയമായി
എല്ലാ ക്ലാസിലും, ആ മരപ്പാളികള്‍ വച്ച് 
മറച്ച ട്യൂഷന്‍ ക്ലാസില്‍ പോലും
ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തെ ബെഞ്ചില്‍ 
ഞാനുള്ള പോലെ, 

 നീ എഴുതുന്നു, എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നു 
നടക്കുന്നു, ചിരിക്കുന്നു, സംസാരിക്കുന്നു.... 
എല്ലാം എനിക്കു കാണാം;
ചിന്തിക്കുന്നതു പോലും അറിയാം.
അവിടെ വെയില്‍ വീഴുന്നു, 
കാറ്റു വീശുന്നു, സന്ധ്യയാകുന്നു...
(അതൊരു ലേശം മഞ്ഞച്ച പഴയ കാലം പോലെ)
കണ്ടിരിക്കാന്‍ രസമുള്ള 
അധികം ബഹളമില്ലാത്ത 
പഴയ ദിലീപ് സിനിമ പോലെ.
ഇടയ്‌ക്കൊക്കെ നീ അവരെ പാളി നോക്കുന്നു
ആ പെണ്‍കുട്ടികളൊക്കെ 
ഉള്ളാലെ സന്തോഷിക്കുന്നു....
നോട്ടങ്ങള്‍ക്കു പോലും വല്ലാത്ത സൗന്ദര്യം...
സന്ധ്യ വീഴുമ്പോള്‍ 
അവള്‍ പോകുന്ന ബസിനു പുറകില്‍ നീ
നിനക്കു പുറകില്‍ 
നിന്റെ ബൈക്കിനേക്കാള്‍ വേഗത്തില്‍,
നിങ്ങള്‍ ആരുമറിയാതെ കൈമാറുന്ന
നോട്ടങ്ങളുടെ പോലും പങ്കു പറ്റി
ഓടിയോ നടന്നോ ഞാന്‍...
നമുക്കു പുറകില്‍ മഞ്ഞവെയില്‍ പരക്കുന്ന 
കുന്നും മലകളും കുത്തു കയറ്റങ്ങളും.
ഞാനെപ്പോഴും നിനക്ക് പുറകിലാണ്...
അല്ലെങ്കില്‍ ഏതെങ്കിലും 
ചെടിയിലകള്‍ കൊണ്ട് മറഞ്ഞ്
നിന്നെ മാത്രം നോക്കുന്ന കണ്ണുകളായി.
ചിലപ്പോള്‍ ചൂഴ്ന്നു നില്‍ക്കുന്ന കാറ്റായി
മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ നിന്റെ നിരാശയും 
നെടുവീര്‍പ്പുകളും അടച്ചു വയ്ക്കുന്ന ചെപ്പായി...
ഇന്നേ വരെ കണ്ടതില്‍ 
ഏറ്റവും ഭംഗിയുള്ള വെയിലും മഞ്ഞും 
സന്ധ്യയും പുലരിയും 
മഴയും കാറ്റുമെല്ലാം 
ആ കാഴ്ചകളില്‍ ചാലിച്ചൊഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. 
നീ കാണുന്നില്ലെന്നേയുള്ളൂ
ഞാനെപ്പോഴും നിന്നെ ചുറ്റിപ്പറ്റി 
അവിടെ എവിടെയൊക്കെയോ...

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

അയ്യന്‍ തിരുകണ്‍ഠന്‍

Image
പണ്‍ട് പണ്‍ട് എ ഡി ‍‍പന്ത്രണ്‍ടാം  നൂറ്റാണ്‍ടില്‍ മുകുന്ദപുരം തലസ്ഥാനമാക്കി തൃശൂര്‍ ജില്ലയുടെ ഭൂരിഭാഗവും ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു പുലയ രാജാവുണ്‍ടായിരുന്നു. അയ്യന്‍ തിരുകണ്‍ഠന്‍.കൊച്ചി രാജാവിന്‍റെ സാമന്തനായിരുന്നു അയ്യന്‍. പുലയ രാജാവിന്‍റെ കീഴില്‍ നാട് സമ്പത് സമൃദ്ധമായെന്നും ഇട്ടു മൂടാന്‍ പൊന്നും പണവും കുമിഞ്ഞുകൂടിയെന്നുമാണ് കേട്ടറിവ്. അങ്ങനെയൊരിക്കല്‍ കൊച്ചി രാജാവ് മുകുന്ദപുരത്തേക്ക് നേരിട്ടെഴുന്നള്ളി, രാജാവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി അയ്യന്‍ തിരുകണ്‍ഠന്‍ സ്വര്‍ണം കോണ്‍ട് പറ വച്ചു.  പക്ഷേ പറനിറക്കാന്‍ കുനിഞ്ഞ അയ്യനെ  സ്വാര്‍ഥതയും ഭീതിയും മൂത്ത കൊച്ചിരാജാവ്  തല്‍ ക്ഷണം വെട്ടിക്കൊന്നുവത്രേ ..! എല്ലാം കേട്ടറിവാണ്. കഥകളില്‍ ചില്ലറ മാറ്റങ്ങളെല്ലാമുണ്‍ടാകാം. എന്തായാലും ഈയിടെ ഇരിങ്ങാലക്കുടയില്‍ അയ്യന്‍ തിരുകണ്ഠന്‍റെ പേര് വീണ്‍ടുമുയര്‍ന്നു വന്നു. ദളിത് രാജാവിന്‍റെ പേര് നഗരത്തിലെ പ്രധാന റോഡിന് നല്‍കണമെന്നാലവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്‍ടുള്ള പത്രവാര്‍ത്തയിലൂടെയായിരുന്നു തുടക്കം. തുടക്കം എന്നൊന്നും പറയാനില്ല. രണ്‍ട് കോളം വാര്‍ത്തയുടെ ഒരു ദിനം നീളുന്ന ആയുസ് മാത്രമേ ഇക്കാര്യത്തിനുമുണ്‍ടായ...
Read more

വെളുത്ത പൂക്കൾ

Image
വെളുത്ത പൂക്കൾ മാത്രം വിരിഞ്ഞിരുന്ന പൂന്തോട്ട മായിരുന്നു എന്‍റേത്... വെളുത്ത റോസാ പൂക്കളും വെള്ള നിറമുള്ള പത്തു മണിപ്പൂക്കളും പേരറിയില്ലെങ്കിലും ഇപ്പോഴും പടർന്നു ചുറ്റി അഞ്ചിതളുള്ള വെള്ളപ്പൂക്കൾ വിരിയിക്കുന്നൊരു വള്ളിച്ചെടിയും പിന്നെ ഇന്നോ നാളെയോ മൊട്ടിടുമെന്ന് മോഹിപ്പിച്ച് ഇന്നോളം പൂക്കാതിരുന്നൊരു മുല്ലയും...  അതിനു മുമ്പ് പല തവണ നട്ടിട്ടും പൊടിക്കാതിരുന്ന പത്തിരുപത്തൊന്ന്  ചുവന്ന റോസാത്തണ്ടുകളോട് പിണങ്ങിയാണ് പേരറിയാത്തൊരു ചെടിയുടെ തണ്ട് നനഞ്ഞ മണ്ണിലേക്ക് നട്ടു പിടിപ്പിച്ചത്. അധികം വൈകും മുൻപേ തന്നെ അതിന്‍റെ ഹൃദയം പോലുള്ള ഇലകൾ വാടി തളർന്ന് തല കുമ്പിട്ടു. ഞാനെത്ര വെള്ളമിറ്റിച്ചിട്ടും പിറ്റേന്ന് സൂര്യനുദിക്കും വരെ  മറ്റാരെയും വിശ്വസിക്കാനില്ലാത്ത പോലെ മണ്ണിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പറ്റിച്ചേർന്ന് കിടന്നു. പക്ഷേ പിറ്റേ ദിവസം തളിച്ച വെള്ളം മുഴുവൻ കുടിച്ച് പതിയെ തലയുയർത്തി നോക്കി. അങ്ങനെ പോകെപ്പോകെ അതൊരിത്തിരി ഉയരത്തിൽ വളർന്ന് പച്ച ഇലകൾക്കിടയിൽ കടും ചുവപ്പുനിറമുള്ള പൂക്കൾ വിരിയിച്ചു. ഒരു പ്രതീക്ഷയുമില്ലാതിരുന്ന കാലത്ത്  ആ കുഞ്ഞു ചെടി മൊട്ടിട്ടപ്പോഴും പൂവിട്ടപ്പോഴുമായിരുന്നു ...
Read more

Dancing past

Image
I fell in love with dance at the age of five. It was a moody evening. I was hanging out with my aunt in my little village and stuck at our nearby baalawadi. I think it was a holyday. Still the baalawadi was open for a dance practice. The tiny tiny benches were kept back to the only hall there. That was the very first time i watched a dancer so close. The pretty girl (I think she was in high school that time, but prettier than ever.) was dancing beautifully. Her feets adorned with anklets were reflecting on the black oxide cladded floor. I cant recall when us leave the place, wheather i talked about dance and all. But in a week i gave dakshina to the same dance master- Aravindakshan master. I can't remember his face clearly now, but I remember his movements and even the pale coloured jubba he used to wear... The Bharathnatyam classes were arranged on Sundays at the same LP School, where I studied. After one or two days I l...
Read more